เอมิ ฟูจิตะ เกิดวันที่ 15 May 1963
เกิดก่อนผู้ชายคนเดิมของฉัน 10 ปี และเกิดก่อนฉัน 17 ปี
จึงเป็นอีกครั้ง ...ที่ฉันตกหลุมรักคนที่อายุมากกว่า
และวันนี้ ก็เป็นวันที่ 15 พฤษภา วันที่เอมิ อายุ 44 ปีเต็ม
โดยเธอเพิ่งผ่านพ้นการหย่ากับสามี เรียวจิ ฟูจิตะ มาได้เพียงสามเดือน
หลังจากที่ทั้งคู่ใช้ชีวิตร่วมกัน 17 ปีและตั้งวง le couple ร่วมกัน
ฉันอ่านสิ่งเหล่านี้ จากข่าวสารในเวบไซต์
และมุ่งมั่นหาฟังเพลงของ le couple จากในเวบไซต์ ด้วยความชอบและความรัก
เพราะเมื่อเวลาที่ชอบและรักใคร ก็มักจะอยากรู้เรื่องราวเกี่ยวกับเค้า
ในเรื่องของบทเพลง ก็ด้วย
ฉันทำในสิ่งเดียวกับเวลาที่ตกหลุมรักผู้ชายคนหนึ่ง
หลังจากที่ได้อ่านว่าเอมิกับเรียวจิแยกทางกันแล้ว รวมถึงแยกวง
ก็รู้สึกเศร้า... (ไม่ต่างจากตอนที่ได้รู้ข่าวของเสกสรรค์ ประเสริฐกุล
กับจิระนันท์ พิตรปรีชา)
17 ปี ที่คนสองคนใช้ชีวิตร่วมกันมา
กี่บทเพลง ที่มีความทรงจำร่วมกัน
กี่ความฝัน ที่เคยร่วมฝัน
กี่ความหวัง ที่เคยร่วมมี
แต่สุดท้าย...ก็พังทลายลง
แต่ก็ใช่อย่างที่ หมาดำ ว่ามันคือสัจธรรม
กับความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนมั่นคง แต่ที่สุดก็ต้องจบลงตรงการเลิกเป็นคนรักกันนั้น
คงมีหลายสิ่งแตกหักไปก่อนหน้านี้แล้วหลายอย่าง
เพราะถ้าความรักยังมีรูปร่างที่ดีอยู่ ถ้าเดินด้วยกันแล้วยังสบายใจอยู่
ก็คงไม่มีใครอยากใช้ทางขนาน หรือเลี้ยวแยกไปอีกทิศ
ที่ต้องเลิก ก็เพราะฝืนไม่ไหวแล้ว
ถ้าเป็นอย่างนี้ละก็ การเลิกก็เป็นความสุขมากกว่าฝืนรัก
การถนอมเยื่อใยให้คงอยู่ ถ้าต้องแลกด้วยการอดทนไม่มีที่สิ้นสุด
หรือการขาดวิ่นซึ่งความเป็นตัวของตัวเองของทั้งคู่ ก็คงจะไม่ใช่การแลกที่ถูกต้อง
มันไม่ใช่ความผิดพลาดของใคร
ที่เดินด้วยกันมาตั้งไกล แล้วก็พบว่าเราไม่ได้มีเป้าหมายชีวิตเดียวกัน
ด้วยเมื่อเวลาเปลี่ยน ก็อาจเป็นไปได้ว่าจะต่างเติบโตไปคนละด้าน
เวลาเปลี่ยน ต่างคนต่างมีความเชื่อในชีวิตที่เปลี่ยนไปจากเดิม
ฉันว่าเมื่อคบกันถึงจุดหนึ่ง การเดินข้างกัน จะไม่ใช่แค่ "ความรัก" อย่างเดียวแล้ว
บางที อยู่กันเป็นสิบๆ ปี
ก็อาจลงท้ายด้วยกันแยกกันอยู่ อย่างที่เห็นกันในหลายๆ คู่
และหลายๆ คู่ก็คงต่างรู้ว่า สิ่งสำคัญ ไม่ได้อยู่ที่ตอนจบ
แต่อยู่ที่ "ระยะทาง" ที่กว่าจะดำเนินมาถึง "ตอนจบ" ต่างหาก
จากสัมภาษณ์ของเสกสรรค์ ในนิตยสาร ฅ.ฅน
เสกสรรค์บอกว่าตอนนี้สามารถเดินกลับไปที่บ้านหลังเดิมได้แล้ว
ยิ้มหัวเราะด้วยกันอย่างมีความสุข เป็นความสัมพันธ์...ที่ดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ
สิ่งดีๆ ต่างๆ ที่เคยก้าวผ่านร่วมเวลา
สิ่งเหล่านี้ต่างหากใช่ไหม ที่จะทำให้คนสองคนรู้ว่า...เคยมีกัน
ถึงหลายๆ ความรู้สึก จะเกิดขึ้นแล้วจืดจางไป
คนสองคน จะจบตรงความเจ็บปวด รวดร้าว ไม่เข้าใจ
แต่ที่สุด ต้นทุนความผูกพัน ก็คงทำให้เราไม่มีวันลืมว่าครั้งหนึ่ง...
...ความรัก
...เคยหอมหวานต่อเราเช่นไร
at the end of the day (le couple ver.)
emi fujita
