2010/Jul/05



ไม่ได้คุยกันว่าควรเป็นกติกา 
แต่ทุกๆ ต้นเดือน จะรู้กันว่า...เดี๋ยวไปกินข้าว 
นอกเหนือจากค่าตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ ที่จะจ่ายให้กันได้ หลังจากมาช่วยงานที่ร้าน
ก็มีสิ่งนี้แหละ ที่ต่างคนต่างชอบ
เดือนที่แล้ว ก็พาไปกินในเมือง 
แต่เดือนนี้ ออกนอกเมืองกันบ้าง เพราะว่าหัวใจของใครบางคนกำลังแย่อยู่
ได้ออกไปเห็นที่โล่งกว้าง ท้องฟ้า ผืนน้ำ 
คงทำให้ปลอดโปร่งและปลดปล่อยมากกว่านั่งอยู่ในห้องแคบๆ
ปะ...ไปกัน!



เดินทางมากว่า 50 กิโลฯ
เพื่อมานั่งอยู่ตรงนี้
เปิดเมนู สั่งกุ้งเผา ปลาทอด ตำแตง ไข่ต้ม เหล้า 
ดีนะ มีเด็กช่วยจัดรองเท้าด้วย




กับหนังสือที่อีกนิดเดียวจะจบ
และสมุดบันทึกที่ติดกระเป๋าอยู่เสมอ แต่ไม่ค่อยได้เขียนอะไร




สักพัก เด็กจัดรองเท้า 
ขอไปนั่งเล่นดินเล่นทรายอยู่หน้าร้าน




ด้านหลังที่นนท์นั่งเล่น
เป็นวิวแบบนี้




กินอิ่ม...นอนหลับ...
เวลาผ่านไปจนเย็นๆ 
ขับรถเข้าไปในเขื่อนอุบลรัตน์ 
เลาะเลียบถนนสายต้นไม้ (เราตั้งเอาเอง) 
จนเข้ามาเจอไดโนเสาร์
จอด!




มาลอดท้องไดโนเสาร์กัน
เพื่อความเป็นสิริมงคลกับชีวิต




เทียบสเกลกันชัดๆ 
ไดโนเสาร์ตัวใหญ่มาก 
ถ้ามันยังไม่สูญพันธ์ คงเหมือนสัตว์ประหลาดบุกโลกเลยนะ




ลมนิ่ง อากาศอบอ้าว
แต่สบายใจ...




เคยมีรูปแอคชั่นนี้ นอนบนสนามหญ้า ที่จันทราถ่ายให้ที่เขื่อนลำตะคอง
จากรูปนั้น ก็อัดขยายมาใส่กรอบไว้ในห้อง 
พอนนท์เห็น (ตั้งแต่พูดได้) ก็ถามอยู่นั่นแหละ ว่าทำไมนนท์ถึงร้องไห้ 
พอวันนี้ถ่ายแอคชั่นเดิมกันอีกครั้ง ผ่านไปเป็นปีแล้ว มันก็ยังร้องไห้ เพราะไม่ยอมนอนลงบนสนามหญ้า




ก่อนหน้านี้นนท์ก็นอนคว่ำท่าเดียวกันกับเราสองคน
แต่พอจันทรากดชัตเตอร์ปุ๊บ มันลุกทันที
...เขาถึงว่า อย่าคิดจัดการอะไรกับเด็ก




สบายใจจริงๆ นะ 
ชอบบ่ายวันอาทิตย์
ชอบความรู้สึกที่เป็นแบบว่า ...เรากำลังอยู่ในที่ที่สวยงาม
และไม่ได้ฝันถึงอะไรที่ใหญ่ไปกว่าตัวอีกแล้ว




เด็กน้อย สนุกสนานกับการวิ่งไล่เหยียบเงาของ "เจเจ"
ชื่อที่เขาตั้งให้จันทรา แล้วใช้เรียกมันเพียงคนเดียว
...มองดูลูกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยจินตนาการ 
ก็เพราะคนที่อยู่รอบตัวใกล้ชิดกับลูกเรา มักล้นในจินตนาการ 
ทุกวันนี้ พอยกกับข้าวที่มีควันร้อนๆ มาวางปุ๊ป 
นน-นนจะรีบคว้าควันเก็บใส่กระเป๋าทันที
แถมบางครั้งยังเก็บมาเผื่อแม่ด้วย




เมื่อเจอเรื่องดีๆ ก็จงยิ้มให้กับมัน




อย่างไม่ต้องคิดล่วงหน้าไปก่อนหรอกว่า
พรุ่งนี้จะเป็นแบบไหน




คนที่เคยแต่จับกล้อง ก็มักจะเป็นอย่างนี้
ยิ่งพอน้องบอกว่า "เขิน"
เรายิ่งได้ใจ ถ่ายรัวเป็นสิบ 
...เพราะรู้ว่าวันหนึ่ง มันจะกลายเป็นความทรงจำ 
มีรูปในวันดีๆ เก็บไว้บ้าง ถูกถ่ายรูปซะบ้าง 
จะได้เห็นสิ่งที่คนอื่นเขามองเข้าไปเห็น




ความน่ารักมีอยู่ในตัวผู้หญิงทุกคน
แต่ไม่ใช่ผู้ชายทุกคนที่จะมองเห็น "ความน่ารัก" ที่มีอยู่
เดือนนี้ อาจเป็นเดือนที่อุ้ยต้องร้องไห้มากที่สุด 
แต่พี่ก็อยากบอกว่า... 
ผ่านมันไปให้ได้ เหมือนที่เคยก้าวผ่านเรื่องยากเรื่องอื่นๆ มา




ผู้ชายอีกคน ที่ถนัดแต่จับกล้อง
วันนี้ เลยโดนไปซะหลายช็อต




ส่วนผู้ชายคนนี้  ไม่ต้องห่วงเขา 
เก๊กท่าสบายใจอย่างมืออาชีพ




โอ๊ะ...
หมดคำบรรยาย




Comment

Comment:

Tweet


น้องนนท์น่ารักจังเลยค่ะ
งามจริงๆ
#3 by ปลาวาฬ At 2010-07-05 23:19,
ชอบจัง
บรรยากาศอบอวลไปด้วยความอบอุ่นอย่างนี้
#2 by moodee At 2010-07-05 12:07,
เป็นวันที่น่ารักมากค่ะbig smile
#1 by sofa At 2010-07-05 09:55,